Πανελλήνιος Σύλλογος Στελεχών Πολιτικής Προστασίας
ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π.
ΑΘΗΝΑ
Πανελλήνιος Σύλλογος Στελεχών Πολιτικής Προστασίας
Έδρα: Αθήνα
Επικ.: email: idoxgscp@gmail.com
Αριθμ. Πρωτ.: 4429.27_08_2026
Αθήνα, 27/08/2026
ΠΡΟΣ:
• Τον Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής των Ελλήνων
• Τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
• Τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας
• Τον Υφυπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας
• Τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας
• Τον Γενικό Γραμματέα Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής
Θέμα: Υπόμνημα επί του άρθρου 36 του σχεδίου νόμου για το νέο πλαίσιο Στεγαστικής Αρωγής – Σταθερή στελέχωση, θεσμική μνήμη και επιχειρησιακή συνέχεια του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και Αποκατάστασης
Αξιότιμες κυρίες,
Αξιότιμοι κύριοι,
Ενόψει της επικείμενης κοινοβουλευτικής επεξεργασίας του σχεδίου νόμου για το νέο πλαίσιο στεγαστικής αρωγής και λοιπών ενισχύσεων μετά από φυσικές καταστροφές, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Στελεχών Πολιτικής Προστασίας (ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π.) καταθέτει το παρόν υπόμνημα, προκειμένου να θέσει υπόψη σας τις θέσεις και παρατηρήσεις του επί του άρθρου 36, το οποίο αφορά τη συνέχιση της στελέχωσης κρίσιμων υπηρεσιών του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας και Αποκατάστασης.
Η προβλεπόμενη παράταση των συμβάσεων αποτελεί αναγκαία προσωρινή ρύθμιση, καθώς αποτρέπει ένα άμεσο εργασιακό και επιχειρησιακό κενό. Δεν μπορεί, όμως, να αποτελεί ολοκληρωμένη και οριστική απάντηση σε ένα πρόβλημα στελέχωσης που παραμένει επί σειρά ετών και επανέρχεται διαρκώς μέσω νέων παρατάσεων.
Το ζήτημα αφορά ανθρώπινο δυναμικό της τάξης των 600 εργαζομένων, το οποίο υπηρετεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου σε κρίσιμες δομές της Πολιτικής Προστασίας και της Αποκατάστασης και έχει υποστηρίξει επί σειρά ετών τον κρατικό μηχανισμό μέσα από πραγματικές κρίσεις και καταστροφικά συμβάντα.
Η κλιματική κρίση, η συχνότητα και η ένταση μεγάλων φυσικών καταστροφών καθιστούν πλέον σαφές ότι η Πολιτική Προστασία και η Αποκατάσταση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως περιστασιακές διοικητικές λειτουργίες. Απαιτούν μόνιμη ετοιμότητα, συνέχεια, εξειδίκευση και διατήρηση της γνώσης που αποκτάται από κάθε πραγματικό συμβάν.
Η ίδια αντίληψη βρίσκεται στον πυρήνα σύγχρονων διεθνών και ευρωπαϊκών προσεγγίσεων για τη διαχείριση του κινδύνου καταστροφών. Το Sendai Framework for Disaster Risk Reduction 2015–2030 συνδέει την ανθεκτικότητα με την κατανόηση και τη διακυβέρνηση του κινδύνου, την πρόληψη και την ετοιμότητα, ενώ ο Ενωσιακός Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας δίνει ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση, στην ανταλλαγή εμπειρίας και στην αξιοποίηση των διδαγμάτων που προκύπτουν από πραγματικές επιχειρήσεις και κρίσεις.
Στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν έναν μηχανισμό που δεν ενεργοποιείται μόνο τη στιγμή εκδήλωσης μιας καταστροφής. Η λειτουργία του περιλαμβάνει την πρόληψη, την προετοιμασία, τον σχεδιασμό, την ετοιμότητα, τον συντονισμό και την επιχειρησιακή υποστήριξη της κρατικής απόκρισης απέναντι σε φυσικές καταστροφές και σύνθετες κρίσεις.
Αντίστοιχα, στη Γενική Γραμματεία Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής, εργαζόμενοι που υπηρετούν επί σειρά ετών έχουν αποκτήσει εξειδικευμένη εμπειρία σε αυτοψίες και επανελέγχους, στην επεξεργασία φακέλων στεγαστικής αρωγής, στις διοικητικές και τεχνικές διαδικασίες, στις αποστολές στο πεδίο και στην άμεση υποστήριξη πληγέντων πολιτών και τοπικών κοινωνιών.
Στις δύο αυτές πλευρές του ίδιου συνολικού μηχανισμού — πρόληψη, ετοιμότητα και αντιμετώπιση αφενός, αποκατάσταση και υποστήριξη των πληγέντων αφετέρου — η εμπειρία δεν αποτελεί απλώς ατομικό επαγγελματικό προσόν.
Αποτελεί θεσμική μνήμη και γνωσιακό κεφάλαιο της ίδιας της Πολιτείας.
Κάθε πραγματική κρίση παράγει γνώση: για τις αδυναμίες των διαδικασιών, για τον συντονισμό των υπηρεσιών, για τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, για την αποτελεσματικότητα των μέτρων και για τα σημεία στα οποία ο μηχανισμός πρέπει να βελτιωθεί.
Όταν έμπειρο προσωπικό αποχωρεί και η γνώση αυτή δεν συγκρατείται μέσα στη δημόσια διοίκηση, η Πολιτεία χάνει μέρος μιας επένδυσης που έχει ήδη πραγματοποιήσει σε χρόνο, εκπαίδευση, εξειδίκευση και πραγματική επιχειρησιακή εμπειρία. Κάθε νέος εργαζόμενος, ανεξάρτητα από την επιστημονική του κατάρτιση, χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει τη γνώση των διαδικασιών, των υπηρεσιακών διασυνδέσεων και των πραγματικών συνθηκών λειτουργίας ενός σύνθετου μηχανισμού.
Το πρόβλημα, εξάλλου, δεν αναδεικνύεται αποκλειστικά από τους εργαζομένους και τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις.
Η ανάγκη αντιμετώπισης της παρατεταμένης εργασιακής εκκρεμότητας και της σταθερής στελέχωσης έχει επανειλημμένα αποτελέσει αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου και παρεμβάσεων κομμάτων της αντιπολίτευσης, έχει επισημανθεί από συνδικαλιστικούς, επαγγελματικούς και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, ενώ η ανάγκη διατήρησης της αποκτημένης εμπειρίας και ενίσχυσης της στελέχωσης έχει αναγνωριστεί, με διαφορετικές διατυπώσεις, και από την ίδια την πολιτική ηγεσία.
Η ευρύτερη αυτή σύγκλιση καταδεικνύει ότι δεν πρόκειται για ένα στενά συνδικαλιστικό αίτημα ούτε για μία διεκδίκηση που εξαντλείται στο εργασιακό συμφέρον των σημερινών συμβασιούχων.
Πρόκειται για ζήτημα χρηστής δημόσιας διοίκησης, θεσμικής συνέχειας, αποτελεσματικότητας και επιχειρησιακής ετοιμότητας της Πολιτείας για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
Υπό αυτή την έννοια, το άρθρο 36 δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη διάταξη χρονικής παράτασης συμβάσεων.
Μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία για τη μετάβαση από μία πολυετή κατάσταση προσωρινής στελέχωσης σε μία συνεκτική και μακροπρόθεσμη πολιτική διατήρησης της γνώσης και σταθερής ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού.
Ο ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π. θεωρεί ότι η τελική ρύθμιση πρέπει να κινείται σε κατεύθυνση που:
• διασφαλίζει την αδιάλειπτη εργασιακή, υπηρεσιακή και επιχειρησιακή συνέχεια έως την ολοκλήρωση της οριστικής διαδικασίας στελέχωσης,
• προβλέπει επαρκείς και σταθερές θέσεις, με βάση τεκμηριωμένη αποτίμηση των πραγματικών αναγκών των κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών,
• προβλέπει αντικειμενική και διαφανή διαδικασία υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ, στην οποία η αποδεδειγμένη συναφής εμπειρία του ήδη υπηρετούντος προσωπικού θα αναγνωρίζεται ουσιαστικά και με αυξημένη βαρύτητα,
• διασφαλίζει ότι η μετάβαση στο νέο πλαίσιο θα συμπεριλαμβάνει το σύνολο του έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού που υπηρετεί στον συγκεκριμένο μηχανισμό, χωρίς να δημιουργεί εργασιακό ή επιχειρησιακό κενό και χωρίς να οδηγεί σε απώλεια κρίσιμης τεχνογνωσίας,
• και συνδέει τη στελέχωση με τον συνολικό σχεδιασμό ενίσχυσης της διοικητικής και επιχειρησιακής ικανότητας της χώρας απέναντι στις φυσικές καταστροφές και τα τεχνολογικά ατυχήματα.
Η μετάβαση σε ένα ψηφιακό σύστημα στεγαστικής και κρατικής αρωγής δεν μπορεί να εξετάζεται ανεξάρτητα από τους ανθρώπους που θα κληθούν να το εφαρμόσουν, ούτε χωρίς προηγούμενη ουσιαστική αποτίμηση του περιεχομένου, της λειτουργίας και των πραγματικών απαιτήσεων των διοικητικών διαδικασιών που πρόκειται να ψηφιοποιηθούν. Η ψηφιοποίηση αποτελεί σημαντικό εργαλείο εκσυγχρονισμού και επιτάχυνσης της διοικητικής λειτουργίας· δεν υποκαθιστά, όμως, την εξειδικευμένη γνώση, την εμπειρία και τη διοικητική κρίση του ανθρώπινου δυναμικού που καλείται να εφαρμόσει τις σχετικές διαδικασίες. Αντίστοιχα, η ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας δεν εξαντλείται σε νέες δομές, ψηφιακά εργαλεία και διαδικασίες.
Κανένα σύστημα δεν μπορεί να είναι πραγματικά ανθεκτικό χωρίς τους ανθρώπους, τη γνώση και τη συνέχεια που απαιτούνται για να το λειτουργήσουν.
Για τους λόγους αυτούς, ο ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π. ζητεί το ζήτημα της οριστικής αντιμετώπισης της στελέχωσης, της διασφάλισης της υπηρεσιακής και επιχειρησιακής συνέχειας και της ουσιαστικής αξιοποίησης της ήδη αποκτημένης εμπειρίας να ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη κατά την κοινοβουλευτική επεξεργασία και την οριστικοποίηση του άρθρου 36 του σχεδίου νόμου.
Θεωρούμε ότι η παρούσα νομοθετική διαδικασία αποτελεί ουσιαστική ευκαιρία ώστε η προβλεπόμενη παράταση να μην αποτελέσει απλώς μία ακόμη χρονική μετάθεση του ζητήματος, αλλά να συνοδευθεί από μία σαφή θεσμική κατεύθυνση για σταθερή και επαρκή στελέχωση, με διασφάλιση της συνέχειας και ουσιαστική αξιοποίηση της εμπειρίας που έχει ήδη αποκτηθεί μέσα στον κρατικό μηχανισμό.
Τα ανωτέρω αποτυπώνουν πάγιες και διαχρονικά διαμορφωμένες θέσεις του Πανελλήνιου Συλλόγου Στελεχών Πολιτικής Προστασίας, όπως αυτές έχουν εκφραστεί μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες και τις θεσμικές παρεμβάσεις του Συλλόγου για τη σταθερή στελέχωση, τη διασφάλιση της εργασιακής και υπηρεσιακής συνέχειας, τη διατήρηση της εμπειρίας του υπηρετούντος προσωπικού και την επιχειρησιακή επάρκεια του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.
Με το παρόν υπόμνημα θέτουμε τις θέσεις αυτές υπόψη της Εθνικής Αντιπροσωπείας και της πολιτικής και διοικητικής ηγεσίας του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και ζητούμε να συνεκτιμηθούν ουσιαστικά κατά την επεξεργασία της σχετικής διάταξης και τη διαμόρφωση της τελικής νομοθετικής ρύθμισης.
Με εκτίμηση,
Για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Στελεχών Πολιτικής Προστασίας
(ΠΑ.ΣΥ.Σ.Π.Π.)
Η Πρόεδρος
Χριστίνα Σφέτσιου
